
۱۷ مرداد روز خبرنگار؛ مردم گفتند: «خبرنگارها هم روز دارن؟!» خبرنگاران همیشه میپرسند، مینویسند و میدوند؛ اما وقتی نوبت به خودشان میرسد، انگار فراموش میکنند که یک روز هم مخصوص آنهاست. این بار ما خبرنگارها به دل خیابان و پارک رفتیم تا بپرسیم: «میدانید ۱۷ مرداد چه روزی است؟» و جوابها، هم شیرین بود، هم فکر برانگیز! پاسخها از تبریک و شوخی تا گلایه و حتی پرسشهای عجیب متفاوت بود!
فرزانه سیداسحقی// هوای تابستانی پارک شلوغ است. خانوادهها زیر سایه درختان نشستهاند، کودکان دوچرخهسواری میکنند و گروهی ورزش انجام میدهند. خبرنگار ما سراغ اولین نفر، خانم رضایی، معلم بازنشسته، میرود. او لبخند میزند و میگوید: آره عزیزم، روز خبرنگاره. شماها که هر روز دنبال مردم میدوید و دردسرهای ما رو مینویسید، خدا قوت. فقط یک خواهش دارم، خبر خوب هم کار کنید، ما هم دلمون شاد بشه.
کمی جلوتر، آقای جعفری، کارمند بانک، گوشی از دستش جدا نمیشود. وقتی سؤال را میشنود، مکث میکند: راستش فکر کردم روز پزشکه! ولی حالا که میگین، خبرنگارا هم روز دارن؟ چه جالب! شماها خیلی زحمت میکشید، مخصوصاً وقتی تو گرما و سرما باید بدوید دنبال خبر.
خانم ماهری که کنار استخر پارک مشغول تماشای بچههاست، با تعجب میگوید: من شنیدم روز خبرنگار برای یادبود یه خبرنگار شهیده، درسته؟ خب این کار خیلی ارزش داره، چون بعضی وقتا جونتون رو برای خبر به خطر میندازین.
یک جوان دانشجو که با لپتاپ روی نیمکت نشسته، میگوید: به نظرم خبرنگارا مثل پلیس اطلاعات مردمند. اگه شما نباشید، ما خیلی چیزها رو نمیفهمیم. البته بعضی وقتا هم خبرای ناامیدکننده زیاد میذارید، ما استرس میگیریم!
در خیابان اصلی رجایی شهر ، مغازهدار محله لبخند میزند و میگوید: خبرنگارا رو دوست دارم، مخصوصاً وقتی میان مشکلات محله رو پوشش میدهند. فقط خواهش میکنم وقتی قول پیگیری میدید، حتماً نتیجه رو هم بگید و پای قولتون بمونید .
در پارک ایران زمین یک آقای میانسال روی نیمکت نشسته بود و روزنامه میخواند. پرسیدیم: آقا، میدونید ۱۷ مرداد چه روزیه؟ لبخند زد و گفت: «عید قربانه؟»
وقتی گفتیم روز خبرنگاره، خندید و ادامه داد: پس باید شما رو تبریک بگیم، فقط یه شرط: راست و حسینی خبر بنویسید!
یک راننده تاکسی، وقتی سؤال را میشنود، بدون معطلی میگوید: من خبر رو از مسافرام میگیرم! ولی دم خبرنگارا گرم، چون وقتی یه خیابون خراب باشه و شما بنویسید، سریعتر درستش میکنند. شما صدای ما هستید.
در گوشه خیابان، یک نوجوان گوشیبهدست میگوید: من همه خبرامو از اینستاگرام میگیرم، راستش تاریخها رو یادم نمیمونه. ولی شما خبرنگارا خیلی کارتون سخته، مخصوصاً وقتی تو مراسم و تجمعات هستید .
یک نوجوان دبیرستانی در حال بازی با گوشی، بدون برداشتن چشم از صفحه، گفت: دوست ندارم جواب بدم …
در کنار پارک، خانمی که پرستار بود با خستگی شیفت کاری جواب داد: خبرنگارا رو تحسین میکنم، چون مثل ما با مردم سروکار دارند. مخصوصاً تو بحرانها مثل کرونا، خبرنگارا شجاعت زیادی نشون دادند.»
یک آقای مسن که با عصا قدم میزد، با صدای آرام گفت:خدا خیرتون بده. شما آینه جامعهاید. قدیما هم رادیو گوش میکردیم، الان گوشی دستمه، ولی باز هم خبرنگار باید خبر رو بیارند. روزتون مبارک.
خبرنگاران نقش مهمی در پیوند مردم و مسئولان دارند
به سراغ معاون فرهنگی و مطبوعاتی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان البرز رفتیم با تبریک و قدردانی از تلاشهای فعالان رسانهای استان و کشور، گفت: امید است خبرنگاران با رعایت اصول حرفهای و اخلاق رسانهای، همچنان مشعلدار آگاهی و پیشرفت جامعه باشند و در مسیر تحقق رسالت خطیر خود همواره موفق و سربلند باشند.
علی نوروزی با تأکید بر اهمیت اطلاعرسانی درست و بهموقع افزود:رسانهها و خبرنگاران نقش مهمی در پیوند مردم و مسئولان دارند. انتشار صادقانه و شفاف اخبار نه تنها اعتماد عمومی را تقویت میکند بلکه مسیر تصمیمگیریهای بهتر و سیاستگذاریهای کارآمدتر را نیز هموار میسازد.
خبرنگاران؛ ستونهای اطلاعرسانی جامعه
رضا عباسزاده، رئیس هیأتمدیره خانه مطبوعات استان البرز و مدیرمسئول پایگاه خبری و هفتهنامه «شهروند»، در گفتوگویی به مناسبت ۱۷ مرداد، روز خبرنگار، با اشاره به چالشهای این حرفه گفت: خبرنگاری شغلی است که بیشتر از هر چیز با عشق، علاقه و تعهد زنده است، نه با درآمد و رفاه مالی. بسیاری از همکاران من برای تأمین هزینههای زندگی با دشواری مواجهاند اما باز هم دست از رسالت خبری خود نمیکشند.
وی که چندین دوره ریاست هیأتمدیره خانه مطبوعات استان البرز را برعهده داشته، درباره تجربه سالهای حضورش در این حوزه افزود: در این سالها با خبرنگارانی مواجه بودهام که با وجود مشکلات معیشتی، همچنان در سختترین شرایط فعالیت کردهاند؛ چه در پوشش رویدادهای استانی و چه در مواقع بحرانی. خبرنگار بودن یعنی پذیرش ریسک، فشار روانی و حتی خطر جانی، بدون انتظار درآمد بالا.
عباسزاده با اشاره به رسالت اجتماعی این حرفه تأکید کرد: خبرنگاران به نوعی دیدهبان جامعهاند. آنها مشکلات را مطرح میکنند، درد مردم را روایت میکنند و تلاش میکنند تا مدیران مسئولانهتر تصمیم بگیرند. با این حال، شایسته است شأن حرفهای و معیشتی این قشر زحمتکش بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد.
در پایان گفتوگوهای مردمی، یک جمله مشترک بود: مردم خبرنگاران را میشناسند، حتی اگر تاریخ دقیق روزشان را فراموش کرده باشند. ارزش این حرفه برای مردم، «صداقت»، «شجاعت» و «پیگیری» است؛ همان چیزی که همه از خبرنگاران انتظار دارند.



